O OΝΕΙΡΟΠΛΟΟΣ YAMARIN 490

ΤΟ ΘΗΡΙΟ UNIMOG

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΤΟΚΟΣ ΜΠΑΓΛΑΜΑΣ ΜΟΥ

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΤΟΚΟΣ ΜΠΑΓΛΑΜΑΣ ΜΟΥ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΑΚΙ

ΠΕΤΡΟΣ ΠΟΥ ΜΙΛΑΕΙ

Πολιτικοι κι' ηγετες
εθνοσωτηρες ψευτες.
Καθε φορα τα ιδια
και ο μισθος αρχιδια.

Λαμογια και υπουργεια
του ταδε η κυρια.
Προεδροι με καριερα
και για φαι, αερα.

Ειμαι ο Πετρος και θελω να τα πω
να σωπασω να μην μιλω?
Θελω να φωναξω,θελω να μιλησω
μην μου ζητας το στομα μου να κλεισω.
Θελω να τα πω,δεν πρεπει να τα πω?
Αφου ζοριζομαι θελω να βρισω.
Ειμαι ο Πετρος και θελω να τα πω
κι' αν δεν μ' ακουν στα αρχιδια μου τα δυο.

Μιζες και συνδικαλιστες,
θωρακισμενες Μερσεντες.
Δεξιωσεις και εκδρομες,
για τον πουτσο οι σπουδες.

Κλεφτρονια και κυφηνες
ρουφιανοι και κομπινες,
στελεχη μ' ενδοξη πορεια
του κολου τα νοσοκομεια.

ΣΚΕΨΕΙΣ ΞΑΝΑ

Χαμενος σε σκεψεις που πονανε
ολα τα θελω παλια φορανε.
Ελπιδες και ονειρα κοιτανε
μεσα απο γριλλιες και ρωτανε.

Κοιταζω πισω μου μα ολα
ξεθωριασμενα διχως χρωμα
φυλακισμενος στο ιδιο σωμα
κερι που λειωνει διχως φλογα.

Εγω και οι σκεψεις μου ξανα
ταξιδι μεσ' την ερημια
να ψαχνω να 'βρω το γιατι
ξοδεψα χρονια στη σιωπη.
Εγω και οι σκεψεις μου ξανα
να κυνηγαμε μια σκια
ν' αναρωτιεμαι πως μπορω
να βρω ξανα τον ουρανο.

Παλευω κοντρα στον καιρο
τα λαθος βηματα σωρο
μεσ' του μυαλου μου το κενο
βουτια να κανω στον βυθο.

Γελια,τραγουδια,συντροφιες
να μακιγιαρουν τις ψευτιες,
ψευτιες που αν δεν τις πιστεψεις
τον εαυτο σου πως να αντεξεις.

ΑΠΟΣΤΑΣΗ

Δεν κοιταει ο ενας τον αλλο,δεν κοιταει
 η σιωπη μεταξυ μας μιλαει.
Πεφτει χιονι στο σαλονι,
Και στο δωματιο μοναχος,
ποσο η ζωη μας λαθος
ποσο λαθος.

Σ' αγαπουσα θυμαμαι φιλια,
τωρα νοιωθω ερημια.
Κανει κρυο και νυχτωνει.
Εισαι διπλα μα τοσο μακρια,
σου μιλαω μα απαντηση καμμια
απαντηση καμμια.

Που ταξιδευεις τωρα εσυ
σε αγγιζω μα δεν εισαι εκει.
Της ζωης μας απλος θεατης,
να κοιμασαι στο πλευρο μου
μα να λειπεις απ' το ονειρο μου.
Ακομα κραταω την αντοχη
σαν τεντωμενο σχοινι.
Μηπως βρω μεσα στο βλεμμα
την αγαπη σου για μενα.

Δεν θυμασαι πια δεν θυμασαι
για τα χρονια πια λυπασαι.
Σταζει δακρυ το ταβανι.
Και φωναζω σου λεω τρελη,
πως σ' αγαπησα πολυ
σ' αγαπησα πολυ

Μην πειραζεις πια, μην πειραζεις
την πληγη κι' αναστεναζεις.
Ελα κατσε εδω κοντα μου
ισως βρουμε ξανα τον τροπο
οπως το φιλι το πρωτο
το φιλι το πρωτο.